سطل زباله روانی

فهمیدم وقتی خشمم رو مینویسم کمتر عصبانیم .جایی که خودم رو تخلیه میکنم بیانه و نیروی زیر دستم متاسفانه! که البته اون پر رو تر از این حرفاس خوشبختانه و میدونه تحت فشارم که سرش غر میزنم ...شاید اون هم جای دیگه جور دیگه خشمش رو تخلیه میکنه ... که قطعا این کار رو میکنه...

مدیر عامل هم از من به عنوان سطل آشغال روانیش استفاده میکنه.البته که دغدغه اون متفاوت تر از منه . (اختلاف عقاید داریم و اون زورش بیشتره)

شاید اون هم سطل آشغال کس دیگه اییه ولی در نهایت هممون فیتیله های کوچکی از خشم هستیم که به انبار باروت وصله و ممکنه هر آن منفجر بشیم...

نمیدونم تا کی میتونم تحمل کنم ؟ تا کی میتونم دوووم بیارم ولی تمام تلاشم اینه که کمی فقط کمی بیخیال تر باشم اگر بتونم البته